கல்வெட்டுகள்

வரலாற்றுத் தொன்மை மிக்க திருவண்ணாமலை மாவட்டம், தமிழக வரலாற்றின் பல்வேறு காலக்கட்டங்களைச் சேர்ந்த கல்வெட்டுகளின் ஆவணக் காப்பகமாகத் திகழ்கிறது. தொண்டை மண்டலத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக விளங்கிய இந்நிலப்பரப்பு, சங்க காலம் தொட்டு நாயக்கர் காலம் வரை ஆண்ட பல்வேறு பேரரசுகளின் அரசியல், சமூக மற்றும் பண்பாட்டு மாற்றங்களைக் கற்களில் பதித்து வைத்துள்ளது.

திருவண்ணாமலை மாவட்டக் கல்வெட்டுகளின் சிறப்புகளைச் வரலாற்று ரீதியாக, கால வரிசைப்படி (Chronological Order) விவரிக்கும் அறிமுகக் கட்டுரை இதோ:

காலத்தின் சாட்சிகள்: திருவண்ணாமலை மாவட்டக் கல்வெட்டுகளின் வரலாற்று வரிசை

1. சங்க காலம் மற்றும் வரலாற்றுத் தொடக்கக் காலம் (கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு - கி.பி. 3-ஆம் நூற்றாண்டு)

திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தின் எல்லையோரப் பகுதிகளிலும், அதன் வரலாற்றுத் தொடர்புகளிலும் சங்க காலத்துக்கான எழுத்துச் சான்றுகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

சிறப்புகள்: இக்காலக் கல்வெட்டுகள் பெரும்பாலும் குகைகளிலும், பெருங்கற்கால ஈமச்சின்னங்களிலும் 'தமிழ்-பிராமி' (தமிழி) எழுத்து வடிவங்களில் காணப்படுகின்றன.

முக்கியத் தடயங்கள்: திருவண்ணாமலைக்கு அருகிலுள்ள ஜம்பை (விழுப்புரம் எல்லை) நதிக்கரைத் தளத்தில் கண்டறியப்பட்ட "ஸதியபுதோ அதியந் நெடுமாந் அஞ்சி" என்ற அசோகர் காலத்து பிராமி எழுத்துக்களை ஒத்த கல்வெட்டு, சங்க கால அதியமானைப் பற்றிய மிக முக்கியச் சான்றாகும். மேலும், ஆண்டிப்பட்டி அகழாய்வில் கண்டறியப்பட்ட தமிழ்-பிராமி எழுத்துப்பொறித்த பானை ஓடுகள் இப்பகுதியின் சங்க காலத் தொன்மையை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

2. பல்லவர் காலம் (கி.பி. 6-ஆம் நூற்றாண்டு - 9-ஆம் நூற்றாண்டு)

பல்லவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் கலை மற்றும் எழுத்துத்துறையில் பெரும் வளர்ச்சி கண்டது. இக்காலக் கல்வெட்டுகள் வட்டெழுத்து மற்றும் பல்லவ-கிரந்த எழுத்துக்களில் அமைந்துள்ளன.

சீயமங்கலம் குடைவரை: முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் (கி.பி. 600–630) குடைந்தெடுத்த 'அவனியபாஜன பல்லவேஸ்வரம்' குடைவரைக் கோயில் கல்வெட்டு, பல்லவர் காலக் கட்டிடக்கலைத் தொடக்கத்திற்கு மிக முக்கியச் சான்றாகும்.

செங்கம் நடுகற்கள் (தொறு பூசல்): பல்லவ மன்னர்களான சிம்மவிஷ்ணு, மகேந்திரவர்மன், நரசிம்மவர்மன் மற்றும் நந்திவர்மன் காலத்து நூற்றுக்கணக்கான நடுகல் கல்வெட்டுகள் செங்கம் வட்டாரத்தில் (பெரிய கோளப்பாடி, தொரப்பாடி, சாத்தனூர்) கண்டறியப்பட்டுள்ளன. ஆநிரை (கால்நடைகளை) மீட்டெடுக்கும் போரில் மடிந்த சாமானிய வீரர்களின் பெயர்களைத் தாங்கிய இக்கல்வெட்டுகள், பல்லவர் காலத்து வட்டார சமூக வரலாற்றைக் கூறும் அரிய ஆவணங்களாகும்.

3. சோழர்கள் காலம் (கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டு - 13-ஆம் நூற்றாண்டு)

திருவண்ணாமலை மாவட்ட வரலாற்றின் 'பொற்காலம்' என்று சோழர் காலத்தைக் கூறலாம். இக்காலத்தில் தான் கல்வெட்டுகளின் எண்ணிக்கை பெருமளவில் அதிகரித்தது.

அண்ணாமலையார் கோயில் கல்வெட்டுகள்: முதலாம் பராந்தக சோழன், கண்டராதித்தன், மாதேவடிகள் (செம்பியன் மாதேவி), முதலாம் ராஜராஜ சோழன் மற்றும் முதலாம் ராஜேந்திர சோழன் காலத்து கல்வெட்டுகள் அண்ணாமலையார் ஆலயச் சுவர்களில் நிறைந்துள்ளன. இவை நிலக்கொடை, நந்தா விளக்கு எரிக்க தானமாக வழங்கப்பட்ட ஆடுகள் மற்றும் பொன் விபரங்களை விவரிக்கின்றன.

பிரம்மதேசம் கல்வெட்டுகள்: செய்யாறு அருகிலுள்ள பிரம்மதேசம் சந்திரமௌலீஸ்வரர் கோயில் கல்வெட்டுகள், சோழர் காலத்து உள்ளூர் சுயஆட்சி அமைப்பான 'சபை' (Sabha) மற்றும் நீர் மேலாண்மையைக் கவனித்த 'ஏரி வாரியம்' ஆகியவற்றின் செயல்பாடுகளை மிகத் துல்லியமாக விவரிக்கின்றன.

திருமலை சமணக் கல்வெட்டு: ராஜராஜ சோழனின் தமக்கை குந்தவை பிராட்டியார் திருமலை சமணத் தளத்திற்குச் செய்த திருப்பணிகள் மற்றும் கொடைகளைப் பற்றி இக்காலக் கல்வெட்டுகள் பேசுகின்றன.

4. இராட்டிரகூடர் காலம் (கி.பி. 10-ஆம் நூற்றாண்டு)

தொண்டை மண்டலத்தைக் கைப்பற்றிய மான்யகேடத்து இராட்டிரகூட மன்னன் 'கண்ணரதேவன்' என்று அழைக்கப்படும் மூன்றாம் கிருஷ்ணனின் கல்வெட்டுகள் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன.

சிறப்புகள்: கி.பி. 949-இல் நடைபெற்ற தக்கோலம் போருக்குப் பின், வடதமிழ்நாடு இராட்டிரகூடர்களின் கட்டுப்பாட்டில் வந்ததை இக்கல்வெட்டுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. திருவண்ணாமலை அண்ணாமலையார் கோயிலிலும், போளூர் மற்றும் வந்தவாசி வட்டாரக் கோயில்களிலும் இவருடைய ஆட்சியாண்டைக் குறிக்கும் கல்வெட்டுகள் படியெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை பெரும்பாலும் உள்ளூர் நில விற்பனை மற்றும் கோயில் கொடைகளைப் பற்றியே குறிப்பிடுகின்றன.

5. பாண்டியர்கள் காலம் (கி.பி. 13-ஆம் நூற்றாண்டு)

சோழப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பிற்காலப் பாண்டியர்கள் தொண்டை மண்டலம் வரை தங்களின் அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்தினர்.

சிறப்புகள்: முதலாம் சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் மற்றும் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் ஆகியோரின் கல்வெட்டுகள் திருவண்ணாமலையில் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

அண்ணாமலையார் கோயிலின் இரண்டாம் பிரகாரச் சுவர்களில் உள்ள பாண்டியர் கல்வெட்டுகள், அவர்கள் இப்பகுதிக்கு வழங்கிய வரி விலக்குகள் (இறையிலி நிலங்கள்) மற்றும் தங்களின் போர்க்கால வெற்றிகளின் நினைவாகக் கோயில்களுக்குச் செய்த தானங்களைப் பற்றி விவரிக்கின்றன.

6. சம்புவராயர் காலம் (கி.பி. 13-ஆம் நூற்றாண்டு - 14-ஆம் நூற்றாண்டு)

பாண்டிய மற்றும் முகலாயப் படையெடுப்புகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தை மையமாகக் கொண்டு தன்னாட்சியோடு ஆண்ட குறுநில மன்னர்களே சம்புவராயர்கள் ஆவர்.

தலைநகரக் கல்வெட்டுகள்: இவர்களின் தலைநகரமாக விளங்கிய படவேடு (படைவீடு) மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இவர்களின் கல்வெட்டுகள் அதிகம் உள்ளன. வீரச்சம்புவராயன், எதிரிலிசோழ சம்புவராயன், ராஜநாராயண சம்புவராயன் ஆகியோரின் கல்வெட்டுகள் இவர்களின் சுயேச்சையான ஆட்சி முறை, கோட்டை அரண்கள், வரி விதிப்புகள் மற்றும் இக்காலக் கட்டிடக்கலை பற்றிக் கூறுகின்றன.

7. விஜயநகர மற்றும் நாயக்கர் காலம் (கி.பி. 14-ஆம் நூற்றாண்டு - 17-ஆம் நூற்றாண்டு)

சம்புவராயர்களை வென்று தொண்டை மண்டலத்தைக் கைப்பற்றிய விஜயநகரப் பேரரசின் காலத்திலும், அதன் பின்வந்த தஞ்சை/செஞ்சி நாயக்கர்களின் காலத்திலும் திருவண்ணாமலை மிகப்பெரிய ஆன்மீக மற்றும் அரசியல் மையமாக மாறியது.

கிருஷ்ணதேவராயர் கல்வெட்டுகள்: விஜயநகரப் பேரரசர் கிருஷ்ணதேவராயர் அண்ணாமலையார் கோயிலில் கட்டிய பிரம்மாண்ட 'ராஜகோபுரம்' மற்றும் ஆயிரம் கால் மண்டபம் குறித்த விபரங்கள், அவரது போர்க்கால வெற்றிக் கல்வெட்டுகளாக இங்கு பதிக்கப்பட்டுள்ளன.

தேவிகாபுரம் கல்வெட்டுகள்: விஜயநகர மற்றும் நாயக்கர் காலத்துக் கட்டிடக்கலைக்குச் சான்றான தேவிகாபுரம் பெரியநாயகி அம்மன் கோயில் கல்வெட்டுகள், அக்கால சமூக-பொருளாதார நிலைகளையும், நிலமானிய முறைகளையும், உள்ளூர் வணிகக் குழுக்களைப் பற்றியும் விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றன.

தொகுப்புரை

திருவண்ணாமலை மாவட்டக் கல்வெட்டுகள் என்பவை வெறும் வரலாற்றுச் சான்றுகள் மட்டுமல்ல; அவை சங்க காலத் தமிழ்-பிராமி எழுத்துக்கள் பல்லவர் காலத்தில் வட்டெழுத்தாக மாறி, சோழ-பாண்டியர் காலத்தில் தற்காலத் தமிழ் எழுத்து வடிவமாக உருப்பெற்ற மொழி வளர்ச்சியின் (Paleography) நேரடிக் காலக் கண்ணாடியாகும். இம்மாவட்டத்தின் ஒவ்வொரு கல்வெட்டும் தமிழக வரலாற்றின் விடுபட்ட பக்கங்களை நிரப்பும் அரிய பொக்கிஷங்களாகும்.